Weergave Programma workshop “Nooit te oud om te leren, maar wel om te werken?” gehouden op 24 maart 2011
Centraal stond: Werkgevers, arbeidsbemiddelaars, beleidsmakers en wetgever komen niet verder dan de conclusie dat ouderen op de arbeidsmarkt een lastige zaak is. Oudere werknemers ervaren problemen bij (her)intreding op de arbeidsmarkt. Maar wat is oud? Is er sprake van een probleem en zijn er eigenlijk antwoorden op? Is de tijd rijp voor een andere visie en focus? Zijn er opties om je kansen te vergroten? Hoe verhouden de wetgeving. sociale belangen zich tot de mens om wie het gaat?Welke problematiek en onderliggende oorzaken en (voor)oordelen zijn er. Zijn de bestaande oplossingen voldoende en welke opties zijn er?
De uitkomsten van de enquête naar feiten en fictie van ouderen op de arbeidsmarkt werden bekend gemaakt.
Aanwezig waren ervaringsdeskundige, mensen die weten hoe moeilijk het is om weer aan de slag te komen op de arbeidsmarkt. Zij vertelde en deelde de boosheid, teleurstelling en de muren waar zij tegenaan lopen. Specialist op het gebied van arbeidsintegratie en bemiddeling gericht op 45 + vertelde over hun ervaringen met de bemiddeling. Onder de aanwezigen was een bestuurslid van een zorgorganisatie in Zuid Holland. Zij gaf aan dat er binnen haar organisatie een actief beleid is gericht op het behouden van de ouderen werknemer en de mogelijkheden afgestemd worden met de persoonlijke behoeftes en mogelijkheden van een werknemer.
Sprekers: Jan Romme, directeur van het Nationaal Ouderenfonds, de spreekbuis van de ouderen in Nederland. Hij vertelde zijn eigen verhaal: “hoe hij overwon en hoe hij er nu tegenaan kijkt”. Hij maakte in zijn verhaal duidelijk hoe het stoppen van werkzaamheden en de moeite om weer deel te kunnen nemen aan het arbeidsproces makkelijk kunnen leiden tot sociale isolatie. Hij ging in op wat deze situatie doet met een mens. Je wordt niet meer gebeld. Adviezen om mensen te benaderen uit het oude netwerk is lastig. Hij benoemde de verwachtingen en ervaringen die vanuit een re-integratie en outplacementbureau gebruikelijk zijn. De boosheid en teleurstelling die ontstaan in deze situatie. De sociale isolatie leidt makkelijk tot eenzaamheid. In zijn verhaal legde hij de nadruk op de zware emotionele gevolgen. Hij gaf aan dat er in de maatschappij ruimte is om initiatieven te steunen.
Addick Hudzezon van Talentedplus, had zich teruggetrokken omdat zijn werkgever het zeer lastig heeft zich te handhaven in het specialisme. Het bureau was opgezet met steun aan de overheid en deze trekt zich terug uit deze constructie. Volgens Johan Verheijen zijn dit signalen van die passen bij de realiteit. Het verdien model werkt onvoldoende.
Maurice van Bokhoven, business partner, innovator, spreker en trainer gespecialiseerd in Social media. In zijn presentatie ging hij in op en hoe ,de social media een rol kunnen spelen. Hij gaf aan dat in de kern sociale omgang een belangrijke factor is. De instrumenten en ook de draagwijdte zijn sterk veranderd. De mogelijkheden om hiermee te werken zijn lastig omdat de mogelijkheden eindeloos zijn. je kunt hierdoor makkelijk verdwalen. Zijn advies: Zorg dat je duidelijk hebt wat en wie jij bent, stle doelen en werk een strategie uit en kijk dan welke instrumenten je wilt gebruiken. Zorg ervoor dat jij gevonden wordt en mensen jou willen volgen of benaderen. Geef van wat en waar jij goed in bent dan krijg je er ook wat voor terug. Hij belichtte ook de noodzaak van de manieren van communicatie, snel, vluchtig en de onderlingen verschillen van de Linkedin, Facebook, Hyves en Twitter.
Marcel van Unen, eigenaar van De WerkZaak en verbinder op de arbeidsmarkt. Hij liet op een boeiende manier zien en beleven , via een levende S.W.O.T. analyse, hoe je kunt ervaren waar jouw sterke, zwakke, kansen en bedreigingen liggen. Hij maakte duidelijk dat het niet alleen gaat over je denk en hoe je ertegenaan kijkt (rationalisatie)maar liet de aanwezigen ervaren hoe het voelt wat ze zeggen. Hij benadrukte de negatieve uitwerking van subsidie die stigmatiserend werkt op de ouderen. Hij is een voorstander van het stoppen van subsidies die zich specifiek richten op de ouderen op de arbeidsmarkt.
Johan Verheijen, was dagvoorzitter en leidde in met gegevens uit het rapport" Ouderen zonder baan 1 jaar later.: CBS beleidsstatistiek maart 2011 van T. Konig, P. van den Berg en D.ter Haar waaruit blijkt dat de kans van slagen bij ouderen verminderd naarmate de leeftijd toeneemt( 45-55 jaar 25 % vind een baan, 55-60 jaar 15% vind een baan en 60+ 7% vind een baan). Mannen vinden sneller een baan dan vrouwen, autochtoon vaker dan niet westerse allochtonen en in de Zeeland en Friesland zijn de kansen groter. • De helft van de baanvinders vind een baan in een andere sector(45-55jaar). Bij 55-60 jaar vind 44 % een baan in een andere sector. Bij 60+ vind 33 % een baan in een andere sector. Een op de drie levert meer dan 10 % salaris in. Een kwart gaat er in salaris op vooruit en 45 % behoud het salarisniveau Met de onderbouwing van, gedaan tijdens de oratie, van Beate van der Heijden hoogleraar Bedrijfskunde aan de Radboud Universiteit Nijmegen geeft aan dat nu 15 % van de bevolking bestaand uit mensen van 45 en ouder bestaat en in 2040 zal dit 25 % bedragen. Ouderen werken minder, maar ook meer, dit is te verklaren door de afbouw van de VUT regelingen. Haar advies investeer in toegevoegde waarde van ouderen. Door het doorlopend benaderen van de ouderen in de maatschappij is er een leeftijdsstereotypering ontstaan die als een zelfvervullende profetie werkt.
Hij benadrukt dat er duidelijk sprake is van een maatschappelijk taboe. De focus van de maatschappij ligt op het verdien model. UWV, bemiddelaars richten de focus primair op de groep die slaagt om weer te gaan werken. Het slagingspercentage is laag(7%)van de totale groep. Er is sprake, vooral bij bemiddelaren en werkgevers, van onzorgvuldig handelen. Zo blijkt uit onderzoek dat 50% van de sollicitanten geen bevestiging of antwoord krijgt. Er is geen code bij omgaan met deze sollicitaties.
Hij stelt dat door de aandacht op het verdien model er geen aandacht meer is voor de ouderen die solliciteren. Er is geen ondersteunenting in de omgaan met de frustratie, woede en alle andere gevoelens. De maatschappij, organisaties lijken zich hiervan niet bewust te zijn.
De oudere is in de afgelopen jaren ook niet gewend om de regie in eigen hand te hebben. Er wordt wel geïnvesteerd maar niet onder regie van de betreffende ouderen.
De nieuwe weg.
Hij geeft aan dat Libres-Compassie zich sterk gaat maken om deze groep te ondersteunen. Hij gaat een stichting oprichten die zich ten doel stelt; Een betere omgang met de voorspelbare frustraties tijdens het proces, vaardigheid en ontwikkelingsmomenten aan bieden en laatste optreden als belangen behartiger van de oudere op de arbeidsmarkt. Centraal staat hierbij dat de ouderen zich zelf en andere verder te helpen. Er wordt uitgegaan van eigen verantwoordelijkheid en eigen regie. Voor het beïnvloeden van de maatschappij en toetsing zal hiervoor een denktank worden gestart. Met deze opzet is het mogelijk om voorbij de klaagcultuur te komen en frustraties om te buigen naar nieuwe wegen.